This is emotional torture, para akong nasa bahay ni kuya, nakakainis binabaliw na ako ng mga tao sa paligid ko,. Ang hirap! Ayokong magyabang ayokong magsumbat ng kung ano ang mga nagawa ko, pero masakit lang sa part ko na ako yung nakaisip ng idea bakit hindi man lang ako isinama pagpaalaman nung may hinihiram sila, alam ko wala akong karapatan kasi pinili kong lumagpas sa kung anong trabaho ibinigay sakin, pero anong magagawa ko mataas ang expectation samin at ayoko namang hindi iyon ma-prove ng section ko. tapos ayon ipinapamukha saakin ng DM ko na F.A lang ako at hindi mangyayari ang lahat kung hindi nya pinaaprove ang mga idea ang sakit kasi parang hindi nya naapriciate na iniwanan sya ng assistant nya at ako yung nandyan para sa kanya, na kahit ayokong lumagpas sa linya, magpakabibo, at maghirap magpuyat at lumabas na masama sa iba, ee ayos lang,tapos yun ako pa yun nagsorry sa kanya, so ironic! at ang unfair kasi kahit iisang function lang naman at earnings ang tinatarabaho ng batch ngayon nagdadamutan at nagkakaawayan. Hindi ko magets yung point sa totoo lang.
Tapos halos hindi matuloy yung function namin dahil lang sa non-sense na aircon, hindi ko din magets ang point! Masyado na kaming pinepersonal ng instructor namin, at feeling ko kahit anong sabihin nya hindi na kapanipaniwala, na twing kaharap ko sya nagpla-plastikan na kami, ang hirap kasi para syang kalabaw na punong puno na ng linta sa katawan, sobrang dami kong kaklaseng sip-sip sa kanya, at ayon kaming nagaaral ng maayos at lumalaban ng patas upang magkaroon ng patas na marka ang napapahamak. Naaawa din man ako at iniintindi ang instructor ko, kasi ginagamit na sya ng mga straw kong kaklase hindi manlang nya marealize. Natatakot ako nuon na baka magalit sya at pahirapan ako, to the point na parang may nagsumbong sa kanya na sinabi ko na “BAKIT BA KAYO NATATAKOT? HINDI NAMAN SYA DYOS!” at as a result pinaparinggan nya ako at hindi kinakausap at iniirapan for days. At kahapon kinausap nya ako regarding sa mga plans namin sa finals and I really feel na pina-plastik na nya ako. I don’t care! Kung kaya nya kaya ko din, and because of him I learned to fight and be brave, im fearless! I DON’T CARE WHAT GONNA HAPPEN NEXT AS LONG AS I KNOW THAT IM RIGHT!
Hindi ko naman kailangan ng milyon-milyong taong nakapaligid saakin, ang kailangan ko lang naman ay isang taong kayang tumalon sa balon para makuha ang kung ano mang nahulog ko, kaya I know I can stay, everywhere I go it seems im in hell, ang hirap makibagay sa lahat, mas mahaba pa ang patience ko sa pagproproduce ng kung ano anong bagay kaysa sa iba’t ibang ugali, I know I have a bad attitude, but im fair to everyone, and I make sure that I can execute every plan that I make, I ONLY HAVE FEAR IN GOD! WITH HIM IM STRONG! IM NOT SCARED ANYMORE.
